top-image.png
Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska
lek. med. Jerzy Skotnicki
Ginekolog - Położnik, Cytolog
Asystent Prywatnego Szpitala Położniczo-Ginekologicznego Ujastek

tel. kom. (0) 506 670 083
os. Słoneczne 11 (ul. S. Żeromskiego 11), Kraków-Nowa Huta
Z księgi gosci
Bennyfaree
fluoxetine 20 mg
więcej...
Ostatnio dodane:
Jak leczyć się za granicą za pieniądze z NFZ?

Źródło: Z kraju; 2010-01-27 "Dziennik Gazeta Prawna"

Za leczenie w innym państwie Unii Europejskiej NFZ zapłaci tylko wtedy, jeżeli pacjent skorzysta z pomocy medycznej udzielonej w placówce, która działa w ramach publicznego systemu lecznictwa...

NFZ zapłaci za leczenie za granicą , jeżeli pacjent posiada Europejską Kartę Ubezpieczenia zdrowotnego (EKUZ). Uprawnia ona do korzystania z niezbędnych świadczeń zdrowotnych w innych państwach członkowskich w takim zakresie, który umożliwi kontynuowanie zaplanowanego pobytu, bez konieczności jego przerywania i powrotu do kraju. Oznacza to, że jeżeli pacjent wymaga np. terapii tlenowej, to musi on nam zostać zapewniona.

Pacjent musi jednak pamiętać, że karta daje prawo do korzystania ze nieodpłatnych świadczeń tylko w tych szpitalach i przychodniach, które działają w ramach powszechnego systemu ochrony zdrowia. Jest to szczególnie ważne dla osób, które przebywają w miejscowościach wypoczynkowych np. w Austrii. Tam bowiem dominują prywatne placówki medyczne. Za leczenie w nich pacjent musi zapłacić z własnej kieszeni i nie może ubiegać się, po powrocie do Polski, o ich zwrot z NFZ.

Poza tym należy pamiętać, że w większości państw europejskich także publiczne placówki medyczne pobierają pewne opłaty za usługi. W takich sytuacjach nawet EKUZ nie zwalnia z ich poniesienia. Z takimi wydatkami muszą się liczyć osoby wyjeżdżające np. do Anglii, Francji czy Belgii. Na terenie Niemiec każdy płaci 10 euro w trakcie pierwszej wizyty u lekarza rodzinnego. Tyle samo kosztuje każdy dzień pobytu w szpitalu (dopiero po 28 dniach pobyt tam jest bezpłatny). Takie koszty będzie musiał ponieść także polski obywatel i nie są one zwracane po powrocie do kraju. ("Dziennik Gazeta Prawna")

---------------------------

Jak zyskać prawo do nieodpłatnego leczenia w innym państwie UE

Posiadanie europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego gwarantuje dostęp do leczenia opłaconego przez NFZ na terenie innego państwa Unii.

Posiadanie europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego gwarantuje dostęp do leczenia opłaconego przez NFZ na terenie innego państwa Unii

Przed wyjazdem (np. wakacyjnym) do innego państwa Unii Europejskiej należy wyrobić europejską kartę ubezpieczenia zdrowotnego (EKUZ). W razie wypadku lub choroby gwarantuje ona dostęp do świadczeń zdrowotnych na takich samych zasadach, jakie obejmują obywateli kraju Unii w którym aktualnie się przebywa.

Prawo do otrzymania karty mają wszystkie osoby ubezpieczone w NFZ, a także członkowie rodziny takiej osoby. A zatem, gdy np. na wakacje wyjeżdża 4-osobowa rodzina, każda osoba, w tym także dzieci, dostają własną, odrębną kartę.

Karta jest wydawana osobom wyjeżdżającym czasowo do innego państwa UE oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). O jej wydanie mogą się więc ubiegać:

- turyści,

- studenci (którzy chcą rozpocząć studia w innym państwie Wspólnoty),

- pracownicy na czas krótkiej delegacji,

- pracownicy oddelegowani do pracy za granicę przez polskiego pracodawcę.

Karty nie dostaną natomiast osoby, które przestały podlegać polskiemu prawu, np. w związku z podjęciem pracy w innym państwie członkowskim (nie mylić z czasowym oddelegowaniem do pracy) oraz te, których ubezpieczenie w NFZ wygasło, np. ze względu na brak regularnego opłacania składki zdrowotnej.

Aby uzyskać kartę, należy odpowiednio wcześniej (np. dwa tygodnie rpzed planowanym wyjazdem)\ złożyć wniosek o jej wydanie. Składamy go do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania oddziału NFZ. Jest ona wydawana w 80 miejscach w kraju czyli nie tylko w głównych oddziałach funduszu, ale także w ich delegaturach położonych w mniejszych miejscowościach.

Wniosek można otrzymać w oddziale lub delegaturze, a także pobrać ze stron internetowych funduszu (www.nfz.gov.pl). Należy do niego dołączyć także dowód ubezpieczenia zdrowotnego. Może to być np. aktualnie podstemplowana przez pracodawcę książeczka ubezpieczeniowa, druk ZUS poświadczający o objęciu ubezpieczeniem zdrowotnym czy aktualna książeczka studencka. Tak przygotowany wniosek można złożyć w NFZ osobiście, pocztą lub faxem.

W praktyce karta najczęściej jest wydawana już w dniu złożenia wniosku. Jedynie w przypadku braku potwierdzenia regularnego opłacania składek zdrowotnych, fundusz ma 7 dni na jego rozpatrzenie. Jeżeli okaże się, ze składka zdrowotna nie jest opłacona, EKUZ nie zostanie wydany. Na wniosek osoby ubiegającej się o kartę, może ona być do niego wysłana pocztą pod wskazany adres lub odebrana przez inna, upoważniona do tego osobę.

Nie warto, w przypadku wyjazdu turystycznego, występować o kartę za wcześnie, jeżeli podróż jest zaplanowana dopiero za trzy czy cztery miesiąc. . Wynika to z tego, że dla turystów karta jest ważna tylko przez dwa miesiące. Jedynie emeryci i renciści otrzymują ją na 5 lat.

Warto pamiętać, że jeżeli w czasie zagranicznego wyjazdu będziemy musieli skorzystać ze świadczeń zdrowotnych, a niestety nie będziemy mieli europejskie karty, to należy skontaktować się np. telefonicznie, faxem czy za pośrednictwem osoby pozostającej w kraju z oddziałem NFZ i zwrócić się o wystawienie tzw. certyfikatu zastępczego. W takiej awaryjnej sytuacji zastąpi on EKUZ. Fundusz może przesłać taki certyfikat pocztą czy faxem bezpośrednio do placówki medycznej, gdzie udzielana jest nam pomoc. ("Dziennik Gazeta Prawna")

--------------------

Kto ma prawo do nieodpłatnego leczenia w innym państwie UE

Prawo do nieodpłatnego leczenie w innym państwie Unii Europejskiej oraz z Europejskiego Obszaru Gospodarczego mają wszystkie te osoby, które są ubezpieczone w Narodowym Funduszu Zdrowia.

Regularne opłacanie składki zdrowotnej gwarantuje możliwość korzystania ze świadczeń zdrowotnych w innych krajach, za które zapłaci NFZ. W związku z tym pacjent nie poniesie kosztów leczenia za granicą, chyba, że w danym kraju obowiązuje tzw. zasada współpłacenia czyli są pobierane drobne opłaty np. za wizytę lekarską czy wypisanie recepty.

W związku tym, aby uzyskać prawo do leczenia za granicą za pieniądze z NFZ należy być ubezpieczonym w Funduszu. Zasady podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu określa ustawa z 27 sierpnia z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz.U. z 2008 r., nr 164, poz. 1027 z późn.zm.). Art. 66 tej ustawy dokładnie wymienia, kto podlega obowiązkowi ubezpieczenia. Są to:

1) osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są:
- pracownikami w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych,
- rolnikami lub ich domownikami w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,
- osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,
- osobami wykonującymi pracę nakładczą,
- osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, lub osobami z nimi współpracującymi,
- osobami duchownymi,
- członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych, spółdzielni kółek rolniczych lub członkami ich rodzin,
- osobami pobierającymi świadczenie socjalne wypłacane w okresie urlopu oraz osobami pobierającymi zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia, a także osobami pobierającymi wynagrodzenie przysługujące w okresie korzystania ze świadczenia górniczego albo w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie, wynikające z odrębnych przepisów lub układów zbiorowych pracy,
- osobami pobierającymi świadczenie szkoleniowe wypłacane po ustaniu zatrudnienia;

2) żołnierze odbywający zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe, ćwiczenia wojskowe oraz pełniący służbę kandydacką, służbę przygotowawczą lub służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny - o ile nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia z innego tytułu;

3) osoby odbywające służbę zastępczą;

4) osoby podlegające kwalifikacji wojskowej pełniące służbę w Policji, Straży Granicznej i Biurze Ochrony Rządu;

5) żołnierze zawodowi oraz żołnierze odbywający nadterminową zasadniczą służbę wojskową i służbę okresową;

6) policjanci;

7) funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Służby Celnej, Służby Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej;

8) posłowie pobierający uposażenia poselskie oraz senatorowie pobierający uposażenie senatorskie;

9) sędziowie i prokuratorzy;

10) ławnicy sądowi niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

11) osoby pobierające emeryturę lub rentę, osoby w stanie spoczynku pobierające uposażenie lub uposażenie rodzinne oraz osoby pobierające uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym charakterze;

12) uczniowie oraz słuchacze zakładów kształcenia nauczycieli w rozumieniu przepisów o systemie oświaty niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

13) dzieci przebywające w placówkach pełniących funkcje resocjalizacyjne, wychowawcze lub opiekuńcze lub w domach pomocy społecznej niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

13) dzieci do czasu rozpoczęcia realizacji obowiązku szkolnego nieprzebywające w placówkach, o których mowa w poprzednim punkcie, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu, 15) studenci i uczestnicy studiów doktoranckich niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu, z wyłączeniem studentów i uczestników studiów doktoranckich, którzy podlegają ubezpieczeniu zdrowotnemu dobrowolnie

16) alumni wyższych seminariów duchownych i teologicznych, postulanci, nowicjusze i junioryści zakonów męskich i żeńskich i ich odpowiedników, z wyłączeniem cudzoziemców, którzy nie są obywatelami UE oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), przebywających na terenie naszego kraju na podstawie m.in. wizy czy zezwolenia na zamieszkania na czas określony

17) słuchacze Krajowej Szkoły Administracji Publicznej;

18) osoby pobierające stypendium sportowe po ukończeniu 15. roku życia niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

19) bezrobotni niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

20) osoby pobierające stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez podmiot inny niż powiatowy urząd pracy, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

21) osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne

22) osoby pobierające zasiłek stały z pomocy społecznej niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

23) osoby, które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, objęte indywidualnym programem integracji na podstawie przepisów o pomocy społecznej, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

24) osoby pobierające świadczenie pielęgnacyjne lub dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania, przyznane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

25) osoby bezdomne wychodzące z bezdomności niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

26) osoby objęte indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego lub realizujące kontrakt socjalny, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

27) kombatanci i osoby represjonowane niepodlegający ubezpieczeniom społecznym w Rzeczypospolitej Polskiej lub niepobierający emerytury lub renty;

28) cywilne niewidome ofiary działań wojennych, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

29) osoby korzystające z urlopu wychowawczego niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

30) osoby uprawnione do świadczeń alimentacyjnych na podstawie ugody sądowej lub prawomocnego orzeczenia sądu niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;

34) rolnicy i ich domownicy, którzy nie podlegają ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;

35) członkowie rad nadzorczych posiadający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

36) aplikanci Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury;

37) osoby pobierające nauczycielskie świadczenia kompensacyjne

Aby nabyć prawo do korzystania ze świadczeń opłacanych przez NFZ należy zgłosić się do ubezpieczenia zdrowotnego. Zgłoszenia dokonuje płatnik składek poprzez złożenie w ZUS druku ZUS ZUA, gdy osoba podlega ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu (np. pracownik) albo ZUS ZZA, gdy podlega tylko ubezpieczeniu zdrowotnemu (np. członek rady nadzorczej).

Osoba podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego musi zgłosić do tego ubezpieczenia również członków rodziny, którzy nie mają innego tytułu do objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym (np. dzieci lub niepracującego współmałżonka). Zgłoszenia takiego dokonuje płatnik składek (w przypadku pracowników - pracodawca). Dzięki zgłoszeniu członków rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego mają oni prawo do nieodpłatnego leczenia w kraju, jak i za granicą. Podkreślić trzeba, że zgłoszenie członków rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego nie wiąże się z koniecznością opłacenia wyższej składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Tylko pod warunkiem objęcia ubezpieczeniem w NFZ można ubiegać się o wydanie europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (EKUZ), co gwarantuje dostęp do świadczeń zdrowotnych (np. w czasie urlopu za zagranicą) na takich samych zasadach, jakie obejmują obywatelski kraju, na terenie którego zamierzamy spędzić urlop zimowy czy wakacje.

Podstawa prawna:

Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz.U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 z późn.zm.) ("Dziennik Gazeta Prawna")

<< wstecz   dalej >>

Tą stronę odwiedziło już
7440780 osób