top-image.png
Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska
lek. med. Jerzy Skotnicki
Ginekolog - Po硂縩ik, Cytolog
Asystent Prywatnego Szpitala Po硂縩iczo-Ginekologicznego Ujastek

tel. kom. (0) 506 670 083
os. S硂neczne 11 (ul. S. 痚romskiego 11), Krak體-Nowa Huta
Z ksi臋gi gosci
Justyna
Bardzo dzi臋kuj臋 za opiek臋 nade mn膮 i male艅stwem podczas ci膮偶y
wi阠ej...
Ostatnio dodane:
Wsp贸艂偶ycie p艂ciowe po porodzie.

Wsp贸艂偶ycie p艂ciowe po porodzie. Aktywno艣膰 seksualna kobiety po urodzeniu dziecka. Ci膮偶a i por贸d przynosz膮 istotne zmiany stanu zdrowia i samopoczucia kobiet. Po偶ycie seksualne po porodzie stanowi dla wielu z nich problem, kt贸rego najcz臋艣ciej nie porusza si臋 podczas wizyt w czasie ci膮偶y ani po urodzeniu dziecka. Zagadnienie to nie jest te偶 szczeg贸lnie ch臋tnie analizowane przez klinicyst贸w czy badaczy. Autorzy niniejszej publikacji dokonali przegl膮du aktualnych teorii dotycz膮cych reakcji seksualnej kobiety, cz臋sto艣ci wyst臋powania zaburze艅 seksualnych po porodzie oraz dost臋pnych metod identyfikacji pacjentek dotkni臋tych zaburzeniami w tej sferze. Zaprezentowano r贸wnie偶 przegl膮d opublikowanych danych na temat wp艂ywu sposobu rozwi膮zania ci膮偶y, uszkodze艅 krocza, depresji poporodowej i karmienia piersi膮 na aktywno艣膰 seksualn膮 kobiet po porodzie. Ponadto przedstawiono wskaz贸wki odno艣nie do wykrywania poporodowych zaburze艅 seksualnych u kobiet i post臋powania w razie ich stwierdzenia.

Ci膮偶a oraz por贸d (szczeg贸lnie drog膮 pochwow膮) prowadz膮 do uszkodze艅 struktur powi臋ziowo-mi臋艣niowo-nerwowych. Struktury te zapewniaj膮 prawid艂ow膮 statyk臋 i funkcj臋 dna miednicy, a ich uszkodzenie mo偶e by膰 przyczyn膮 takich nieprawid艂owo艣ci czynno艣ciowych, jak nietrzymanie moczu i stolca oraz dyspareunia. Strategia prewencyjna polega na przeprowadzeniu w艂a艣ciwej oceny i identyfikacji czynnik贸w ryzyka oraz przedsi臋wzi臋ciu odpowiednich dzia艂a艅 profilaktycznych.

Podczas porodu si艂y dzia艂aj膮ce na przepon臋 miednicy powoduj膮 jej odkszta艂canie w d艂u偶szym przedziale czasowym. Wed艂ug danych z bada艅 epidemiologicznych por贸d drog膮 pochwow膮 zwi臋ksza 4–11-krotnie ryzyko wyst膮pienia zaburze艅 statyki dna miednicy i jest jednym z czynnik贸w mog膮cych mie膰 znaczenie w ewentualnej profilaktyce tej choroby.1 Nale偶y podkre艣li膰, 偶e uszkodzenia struktur dna miednicy dotycz膮 a偶 85% kobiet, kt贸re rodzi艂y drogami natury.2

Artyku艂 porusza niezwykle istotny aspekt codziennego 偶ycia, a mianowicie podj臋cie satysfakcjonuj膮cego wsp贸艂偶ycia seksualnego po ci膮偶y i porodzie. Jest to o tyle wa偶ne, 偶e wi臋kszo艣膰 lekarzy praktyk贸w nie po艣wi臋ca temu zagadnieniu zbyt wiele uwagi, najprawdopodobniej g艂贸wnie z powodu nieznajomo艣ci istoty problemu.

Z teoretycznego punktu widzenia potencjalne przyczyny mog膮ce wp艂ywa膰 na funkcj臋 struktur dna miednicy u kobiet obejmuj膮:

  • zranienie lub inne mechaniczne uszkodzenie tkanki 艂膮cznej albo mi臋艣ni dna miednicy,
  • uszkodzenie naczy艅 krwiono艣nych zaopatruj膮cych mi臋艣nie i narz膮dy miednicy mniejszej,
  • uszkodzenie lub przerwanie w艂贸kien nerwowych w obr臋bie miednicy mniejszej,
  • bezpo艣redni uraz dr贸g wyprowadzaj膮cych mocz lub stolec.

Jak wykazuj膮 badania epidemiologiczne, 80–93% m艂odych kobiet podejmuje ponownie aktywno艣膰 seksualn膮 zazwyczaj w ci膮gu 3 miesi臋cy po porodzie.

Nale偶y jednak podkre艣li膰, 偶e w tym okresie oko艂o 60–70% kobiet do艣wiadcza istotnych problem贸w w 偶yciu intymnym spowodowanych dyspareuni膮, zmniejszeniem libido, trudno艣ciami w osi膮ganiu orgazmu oraz sucho艣ci膮 pochwy, co wi膮偶e si臋 oczywi艣cie z fizjologi膮 okresu po艂ogowego oraz konsekwencjami karmienia piersi膮.4 Rzeczywiste przyczyny takiej sytuacji epidemiologicznej w zakresie jako艣ci wsp贸艂偶ycia seksualnego nie zosta艂y do ko艅ca poznane, co wynika prawdopodobnie z faktu, 偶e subiektywne i obiektywne wyk艂adniki kobiecej aktywno艣ci seksualnej nie s膮 zbyt dobrze ze sob膮 skorelowane,5 a powszechnie stosowane kwestionariusze nie pozwalaj膮 na specyficzn膮 ocen臋 aktywno艣ci seksualnej zwi膮zanej z przebytymi ci膮偶膮 i porodem.

NNa podstawie aktualnego stanu wiedzy na temat kobiecej reakcji seksualnej mo偶na wskaza膰 kilka potencjalnych mechanizm贸w ewentualnego d艂ugoterminowego wp艂ywu przebytej ci膮偶y i sposobu porodu na aktywno艣膰 seksualn膮 kobiet. Oczywi艣cie na pierwsze miejsce wysuwa si臋 b贸l krocza spowodowany uszkodzeniami oko艂oporodowymi, kt贸re mog膮 wywo艂ywa膰 dyspareuni臋. U kobiet, kt贸re rodzi艂y drog膮 pochwow膮, nasilenie dyspareunii koreluje zazwyczaj ze stopniem uszkodzenia krocza podczas porodu. Podobnych dolegliwo艣ci do艣wiadcza jednak r贸wnie偶 du偶a cz臋艣膰 kobiet poddanych ci臋ciu cesarskiemu, jakkolwiek 6 miesi臋cy po porodzie cz臋sto艣膰 wyst臋powania takich powik艂a艅 w tej grupie pacjentek jest taka sama jak u kobiet, kt贸re rodzi艂y drog膮 pochwow膮.7 Oczywi艣cie z praktycznego punktu widzenia najwa偶niejsze znaczenie ma identyfikacja potencjalnych czynnik贸w ryzyka przetrwa艂ej dyspareunii, kt贸ra, jak wiemy, dotyczy oko艂o 20% kobiet po porodzie. Logiczne wydawa艂oby si臋, 偶e stan taki mo偶e by膰 konsekwencj膮 operacyjnych porod贸w pochwowych oraz ci臋偶kich uszkodze艅 krocza. Jak wykazuj膮 jednak badania, cz臋sto艣膰 wyst臋powania dyspareunii 12 miesi臋cy po porodzie u pacjentek, u kt贸rych dosz艂o do tego rodzaju komplikacji, nie r贸偶ni si臋 od odnotowywanego u kobiet, u kt贸rych nie stwierdzono istotnych porodowych powik艂a艅 dotycz膮cych dna miednicy. Drugim czynnikiem mog膮cym wp艂ywa膰 na funkcje seksualne po porodzie jest neuropatia nerwu sromowego, spowodowana 艣r贸dporodowym uszkodzeniem jego ga艂膮zek lub te偶 niedokrwieniem wynikaj膮cym z ucisku na nerw w trakcie przed艂u偶onego drugiego okresu porodu. Dotychczas nie uzyskano mocnych dowod贸w klinicznych potwierdzaj膮cych istotny wp艂yw tej neuropatii na funkcjonowanie seksualne kobiet po porodzie.

Oczywi艣cie zmiana zachowa艅 seksualnych kobiety po porodzie mo偶e r贸wnie偶 wynika膰 z nowej sytuacji psychologicznej i uwarunkowa艅 艣rodowiskowych. Nowa rola spo艂eczna jako matki, zmiany w wygl膮dzie fizycznym, zm臋czenie, zmiany nastroju oraz niepok贸j dotycz膮cy prawid艂owego rozwoju dziecka mog膮 wp艂ywa膰 na funkcjonowanie kobiet w ich relacjach partnerskich. Rzecz jasna wszystkie te czynniki s膮 praktycznie niemo偶liwe do obiektywnej oceny. Nie bez znaczenia pozostaje r贸wnie偶 sytuacja interpersonalna w zwi膮zku, zar贸wno przed ci膮偶膮, jak i w czasie jej trwania oraz w okresie poporodowym. Dlatego te偶 z po艂o偶niczego punktu widzenia najistotniejsze znaczenie ma podj臋cie post臋powania zmniejszaj膮cego ryzyko istotnych uszkodze艅 struktur dna miednicy.

1. Przedporodowy masa偶 krocza. W analizie Cochrane nie wykazano, aby przedporodowy masa偶 krocza (wykonywany raz lub 2-krotnie w ci膮gu tygodnia, pocz膮wszy od 35. tc.) zmniejsza艂 znamiennie ryzyko wyst膮pienia r贸偶nych typ贸w uszkodze艅 krocza, porod贸w zabiegowych i poporodowego nietrzymania moczu i/lub stolca oraz wi膮za艂 si臋 ze zwi臋kszeniem poporodowej satysfakcji seksualnej, chocia偶 jest to post臋powanie dobrze akceptowane przez pacjentki.

2. K膮piele wodne. Analiza bazy Cochrane nie wykaza艂a, 偶eby por贸d w wodzie zmniejsza艂 ryzyko uszkodze艅 drugiego, trzeciego i czwartego stopnia, porod贸w zabiegowych czy te偶 ci臋膰 cesarskich, i to niezale偶nie od sposobu analgezji oko艂oporodowej.

3. Pozycja podczas porodu. Analiza bazy Cochrane obejmuj膮ca 20 bada艅 z randomizacj膮 wykaza艂a, 偶e pozycja stoj膮ca lub boczna w por贸wnaniu z pozycj膮 na plecach skraca艂a czas trwania drugiego okresu porodu, zmniejsza艂a cz臋sto艣膰 epizjotomii i nieprawid艂owych zapis贸w t臋tna p艂odu, ale zwi臋ksza艂a ryzyko uszkodze艅 krocza drugiego stopnia oraz utraty krwi wi臋kszej ni偶 500 ml.

4. Techniki parcia w drugim okresie porodu. Obecnie stosowane s膮 2 techniki parcia w drugim okresie porodu: technika Valsalvy (g艂o艣nia zamkni臋ta i parcie przy zatrzymanym oddechu) oraz parcie "spontaniczne" (g艂o艣nia otwarta, parcie podczas wydechu). Wykazano, 偶e chocia偶 parcie "spontaniczne" skraca drugi okres porodu i poprawia wyniki perinatalne, to nie skutkuje istotnym zmniejszeniem cz臋sto艣ci oko艂oporodowych uszkodze艅 krocza.

5. Stosowanie 偶elu porodowego u艂atwiaj膮cego pasa偶 p艂odu. Zastosowanie 偶elu po艂o偶niczego zmniejsza w spos贸b istotny si艂y tarcia pomi臋dzy cz臋艣ci膮 przoduj膮c膮 a kana艂em rodnym, co przek艂ada si臋 w rezultacie na istotne skr贸cenie czasu trwania drugiego okresu porodu oraz zmniejszenie cz臋sto艣ci porodowych uszkodze艅 krocza.

6. Aplikacja ciep艂ych ok艂ad贸w na krocze w drugim okresie porodu. Zastosowanie tej prostej metody spowodowa艂o istotn膮 klinicznie i statystycznie redukcj臋 w zakresie uszkodze艅 trzeciego i czwartego stopnia, jak r贸wnie偶 w spos贸b istotny zmniejsza艂o poporodowe odczucia b贸lowe.

7. Masa偶 krocza w drugim okresie porodu. Przeprowadzenie masa偶u krocza w drugim okresie porodu (pomi臋dzy skurczami macicy) nie zmniejsza ryzyka uszkodze艅 krocza ani poporodowego nietrzymania moczu i stolca.

8. Porody zabiegowe. Metaanaliza obejmuj膮ca 9 bada艅 z randomizacj膮 wykaza艂a, 偶e zastosowanie kleszczy po艂o偶niczych, w por贸wnaniu z u偶yciem pr贸偶nioci膮gu po艂o偶niczego, istotnie zwi臋ksza艂o cz臋sto艣膰 wyst臋powania oko艂oporodowego uszkodzenia zwieracza odbytu. Dlatego zalecanym instrumentem z wyboru w przypadku porodu zabiegowego jest pr贸偶nioci膮g po艂o偶niczy, a nie kleszcze.

Konsekwencje oko艂oporodowych uszkodze艅 struktur dna miednicy mog膮 w istotny spos贸b wp艂ywa膰 na jako艣膰 偶ycia kobiet. W zwi膮zku z tym ogromne znaczenie praktyczne maj膮 dzia艂ania prewencyjne umo偶liwiaj膮ce zmniejszenie ryzyka wyst膮pienia b贸lu i dyspareunii poporodowej oraz p贸藕nych powik艂a艅 w postaci nietrzymania moczu i stolca, jak r贸wnie偶 zaawansowanych zaburze艅 statyki struktur dna miednicy.

殴r贸d艂o: Prasa specjalistyczna

<< wstecz   dalej >>

T膮 stron臋 odwiedzi艂o ju偶
8108509 os贸b