top-image.png
Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska
lek. med. Jerzy Skotnicki
Ginekolog - Po硂縩ik, Cytolog
Asystent Prywatnego Szpitala Po硂縩iczo-Ginekologicznego Ujastek

tel. kom. (0) 506 670 083
os. S硂neczne 11 (ul. S. 痚romskiego 11), Krak體-Nowa Huta
Z ksi臋gi gosci
Justyna
Bardzo dzi臋kuj臋 za opiek臋 nade mn膮 i male艅stwem podczas ci膮偶y
wi阠ej...
Ostatnio dodane:

Zapobieganie zaka偶eniom perinatalnym paciorkowcami grupy B

Zapobieganie zaka偶eniom perinatalnym paciorkowcami grupy B Aktualne (2002) wytyczne Centers for Disease Control and Prevention

Infekcje pochwowe stanowi膮 istotne zagro偶enie dla ci膮偶y ze wzgledu na mozliwo艣膰 spowodowania infekcji jaja p艂odowego oraz przedwczesnego odp艂yni臋cia w贸d p艂odowych.Najcz臋stszym izolowanym drobnoustrojem by艂y Streptococ- cus agalactiae, Gardnerella vaginalis, oraz Staphylococcus epidermidis.

Paciorkowce grupy B (group B streptococcus - GBS) sta艂y si臋 w latach 70. XX wieku w USA g艂贸wn膮 przyczyn膮 zaka偶e艅 i zgon贸w noworodk贸w. W pierwszych opisach serii przypadk贸w 艣miertelno艣膰 wynosi艂a nawet 50%. W badaniach klinicznych przeprowadzonych na pocz膮tku lat 80. stwierdzono, 偶e stosowanie antybiotyk贸w podczas porodu u kobiet, w przypadku kt贸rych mog艂o doj艣膰 do przeniesienia zaka偶enia na noworodki, zapobiega wyst膮pieniu jawnej postaci choroby w 1. tygodniu 偶ycia dzieci (tzn. wczesnej posocznicy noworodk贸w). Dzi臋ki wsp贸lnemu wysi艂kowi lekarzy, badaczy, towarzystw naukowych, grup rodzic贸w oraz publicznej opieki zdrowotnej American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) i Centers for Disease Control (CDC) w roku 1996, a American Academy of Pediatrics w roku 1997 opracowa艂y zalecenia dotycz膮ce 艣r贸dporodowej profilaktyki zaka偶e艅 perinatalnych GBS.

W wytycznych tych zalecano stosowanie jednej z dw贸ch metod prewencji: pierwszej - opieraj膮cej si臋 na ocenie ryzyka i drugiej - wykorzystuj膮cej mikrobiologiczne badania przesiewowe. Lekarze stosuj膮cy pierwsz膮 z metod kwalifikuj膮 do 艣r贸dporodowej chemioprofilaktyki kobiety, u kt贸rych stwierdzaj膮 jeden z nast臋puj膮cych czynnik贸w ryzyka wczesnej postaci choroby: por贸d przed 37. tygodniem ci膮偶y, temperatura cia艂a w czasie porodu >=38掳C lub czas, jaki up艂yn膮艂 od p臋kni臋cia b艂on p艂odowych, wynosz膮cy >=18 godzin. W przypadku drugiej metody zaleca si臋 wykonywanie bada艅 mikrobiologicznych pochwy i odbytnicy u wszystkich ci臋偶arnych kobiet pomi臋dzy 35. a 37. tygodniem ci膮偶y. Dodatni wynik badania stanowi wskazanie do podawania antybiotyk贸w w czasie porodu. R贸wnie偶 stwierdzenie GBS w moczu (niezale偶nie od stosowanej metody) w czasie ci膮偶y albo fakt urodzenia wcze艣niej dziecka, u kt贸rego rozwin臋艂a si臋 wczesna posta膰 choroby, jest wskazaniem do profilaktyki antybiotykowej w czasie porodu.

Zaka偶enia okresu noworodkowego oraz zaka偶enia zwi膮zane z ci膮偶膮

GBS s膮 przyczyn膮 ci臋偶kiej inwazyjnej choroby u noworodk贸w. W wi臋kszo艣ci przypadk贸w zaka偶enie u noworodk贸w rozwija si臋 w 1. tygodniu 偶ycia; okre艣lane jest w贸wczas jako wczesna posocznica noworodk贸w. P贸藕na posta膰 choroby pojawia si臋 u noworodk贸w po 1. tygodniu 偶ycia, przy czym do wi臋kszo艣ci zaka偶e艅 dochodzi w pierwszych 3 miesi膮cach. U noworodk贸w z inwazyjn膮 postaci膮 choroby stwierdza si臋 zwykle posocznic臋 lub zapalenie p艂uc, rzadziej natomiast zapalenie opon m贸zgowo-rdzeniowych, zapalenie szpiku kostnego lub ropne zapalenie staw贸w. Kolonizacja GBS dr贸g rodnych, zwykle bezobjawowa, mo偶e doprowadzi膰 w czasie ci膮偶y do zaka偶enia wewn膮trzmacicznego drog膮 wst臋puj膮c膮. Zaaspirowanie zaka偶onego p艂ynu owodniowego przez p艂贸d mo偶e by膰 przyczyn膮 zgonu wewn膮trzmacicznego, zapalenia p艂uc w okresie noworodkowym lub posocznicy. Do zaka偶enia noworodka mo偶e doj艣膰 r贸wnie偶 w czasie porodu poprzez kontakt, ale zwykle w tych przypadkach nast臋puje tylko kolonizacja sk贸ry oraz b艂ony 艣luzowej i nie rozwijaj膮 si臋 objawy og贸lne.

U ci臋偶arnych kobiet zaka偶enie narz膮d贸w p艂ciowych GBS przebiega najcz臋艣ciej bezobjawowo. Zaka偶enia uk艂adu moczowego GBS wik艂aj膮 2-4% ci膮偶. Powa偶niejszymi powik艂aniami zaka偶enia tymi bakteriami u kobiet w ci膮偶y lub w po艂ogu s膮 zapalenie b艂on p艂odowych, zapalenie b艂ony 艣luzowej macicy, posocznica i rzadko zapalenie opon m贸zgowo-rdzeniowych. Niezwykle rzadko dochodzi do zgonu kobiety wskutek zaka偶enia GBS zwi膮zanego z ci膮偶膮.

Kolonizacja GBS Przew贸d pokarmowy jest naturalnym rezerwuarem GBS i prawdopodobnie 藕r贸d艂em kolonizacji pochwy. GBS prawie nigdy nie wyst臋puj膮 w pochwie u dziewczynek, ale ju偶 nieco cz臋艣ciej stwierdza si臋 je w p贸藕nej fazie dojrzewania. GBS wyst臋puj膮 w pochwie lub odbytnicy u oko艂o 10-30% ci臋偶arnych kobiet. Kolonizacja mo偶e mie膰 charakter przej艣ciowy, przewlek艂y lub przerywany. Obecno艣膰 GBS w pochwie w czasie porodu grozi wyst膮pieniem wczesnej posocznicy u noworodk贸w, a do transmisji wertykalnej dochodzi przede wszystkim po rozpocz臋ciu porodu lub p臋kni臋ciu b艂on p艂odowych. Natomiast kolonizacja GBS we wczesnej ci膮偶y nie jest czynnikiem predykcyjnym posocznicy noworodk贸w. Wykonanie posiewu z pochwy i odbytnicy w kierunku GBS w zaawansowanej ci膮偶y pozwala zidentyfikowa膰 kobiety, u kt贸rych istnieje ryzyko przeniesienia zaka偶enia na rodz膮ce si臋 dziecko.

Jak wynika z klasycznych bada艅 epidemiologicznych przeprowadzonych w latach 80., kolonizacja GBS w zaawansowanej ci膮偶y zwi臋ksza ponad 25-krotnie ryzyko wczesnej posocznicy noworodk贸w wywo艂anej przez te bakterie w por贸wnaniu z ryzykiem u kobiet, u kt贸rych wynik badania mikrobiologicznego by艂 ujemny. Badania przesiewowe pozwalaj膮 na zidentyfikowanie ci臋偶arnych kobiet - kandydatek do 艣r贸dprodowej chemioprofilaktyki, zmniejszaj膮cej cz臋sto艣膰 przeniesienia zaka偶enia z matki na rodz膮cy si臋 p艂贸d, co wykazano w badaniach nad cz臋sto艣ci膮 kolonizacji GBS u noworodk贸w oraz wyst臋powaniem wczesnej posocznicy. Z masywn膮 kolonizacj膮 GBS (okre艣lan膮 jako dodatni wynik hodowli bezpo艣redniej materia艂u na pod艂o偶u sta艂ym, a nie przesiewu z wybi贸rczego pod艂o偶a bulionowego) u matki zwi膮zane jest najwi臋ksze ryzyko wczesnej posocznicy noworodk贸w. Za masywn膮 kolonizacj臋 uznaje si臋 r贸wnie偶 dodatni wynik posiewu z pr贸bki moczu.

Hodowla jako metoda badania przesiewowego w wykrywaniu zaka偶e艅 GBS.Wykazano, 偶e dok艂adno艣膰 przesiewowych bada艅 prenatalnych zale偶y od przestrzegania pewnych zasad, takich jak pobranie pr贸bki we w艂a艣ciwym okresie ci膮偶y, z okre艣lonych region贸w anatomicznych oraz stosowanie precyzyjnych metod mikrobiologicznych. Zaleca si臋 wykonanie posiewu w 35.-37. tygodniu ci膮偶y, poniewa偶 zwi臋ksza to czu艂o艣膰 i swoisto艣膰 identyfikowania kobiet, u kt贸rych GBS b臋dzie obecny w drogach rodnych w czasie porodu. Pr贸bki nale偶y pobra膰 z pochwy i odbytnicy (tzn. po pokonaniu oporu zwieracza odbytu), a nie z szyjki macicy lub tylko z pochwy.

Dodatkowe czynniki ryzyka posocznicy noworodk贸w wywo艂ywanej przez GBS

Opr贸cz kolonizacji GBS dr贸g rodnych ci臋偶arnej kobiety do czynnik贸w ryzyka wczesnej posocznicy noworodk贸w zaliczono wcze艣niactwo (czas trwania ci膮偶y <37 tyg.), podwy偶szon膮 temperatur臋 cia艂a w czasie porodu (>=38掳C) oraz czas, jaki up艂yn膮艂 od p臋kni臋cia b艂on p艂odowych, wynosz膮cy >18 godzin. Stwierdzenie tych czynnik贸w by艂o wskazaniem do 艣r贸dporodowej chemioprofilaktyki. Urodzenie dziecka, u kt贸rego rozwin臋艂a si臋 posocznica, zwi臋ksza ryzyko wyst膮pienia tego samego powik艂ania u kolejnego, dlatego te偶 w przypadku takich kobiet profilaktycznie stosowano antybiotyki podczas porodu. Natomiast kolonizacji GBS we wcze艣niejszych ci膮偶ach nie uznawano za wskazanie do antybiotykoterapii profilaktycznej w czasie porodu, a tylko do wykonania przesiewowego badania mikrobiologicznego w ka偶dej kolejnej ci膮偶y. Kolonizacja GBS jest przej艣ciowa, dlatego te偶 prognozowanie na podstawie wyniku posiewu wykonanego wcze艣niej ni偶 5 tygodni przed porodem jest zawodne.

Dzia艂ania niepo偶膮dane oraz nieplanowe nast臋pstwa chemioprofilaktyki

Do niepo偶膮danych dzia艂a艅 i nast臋pstw chemioprofilaktyki zalicza si臋 reakcje alergiczne i anafilaksj臋, powstanie szczep贸w GBS opornych na standardowe antybiotyki oraz zwi臋kszenie cz臋sto艣ci wyst臋powania posocznicy u noworodk贸w wywo艂anej przez inne drobnoustroje ni偶 GBS, w tym r贸wnie偶 szczepy oporne na atybiotyki. Ocena tego ostatniego zagadnienia jest najistotniejsza, gdy偶 powstawanie szczep贸w niewra偶liwych na dost臋pne antybiotyki obserwuje si臋 zar贸wno w warunkach szpitalnych, jak i 艣rodowiskowych.

Dotychczas nie potwierdzono istnienia izolat贸w GBS opornych na dzia艂anie penicyliny lub ampicyliny. Penicylina pozostaje lekiem z wyboru ze wzgl臋du na w膮ski zakres dzia艂ania. W przypadku chemioprofilaktyki posocznicy wywo艂ywanej przez GBS, niezale偶nie od stosowanego antybiotyku zaleca si臋 jego do偶ylne podawanie, poniewa偶 umo偶liwia to osi膮gni臋cie najwi臋kszego st臋偶enia leku w p艂ynie owodniowym.

U kobiet z du偶ym ryzykiem anafilaksji zaleca si臋 natomiast oznaczenie wra偶liwo艣ci GBS na klindamycyn臋 oraz erytromycyn臋 i zastosowanie jednego z tych antybiotyk贸w w przypadku potwierdzenia ich skuteczno艣ci. Wankomycyn臋 stosuje si臋 tylko u kobiet z nadwra偶liwo艣ci膮 na penicylin臋 z du偶ym ryzykiem wyst膮pienia anafilaksji po podaniu antybiotyk贸w beta-laktamowych, u kt贸rych stwierdzono szczepy GBS oporne na klindamycyn臋 lub erytromycyn臋. Stosowanie wankomycyny jest zasadniczo ograniczane ze wzgl臋du na powstawanie opornych szczep贸w w艣r贸d bakterii Gram-dodatnich (np. Enterococcus czy Staphylococcus aureus).

Obawy przed zwi臋kszeniem cz臋sto艣ci wyst臋powania posocznicy wywo艂anej innymi bakteriami ni偶 GBS lub szczepami GBS opornymi na dzia艂anie antybiotyk贸w nie s膮 do ko艅ca uzasadnione. Po wprowadzeniu powszechnej chemioprofilaktyki zaka偶e艅 GBS nie stwierdzono zwi臋kszonej cz臋sto艣ci przypadk贸w wczesnej posocznicy wywo艂anej innymi bakteriami (wszystkie drobnoustroje inne ni偶 GBS oraz Escherichia coli - pod wzgl臋dem cz臋sto艣ci drugi po GBS drobnoustr贸j wywo艂uj膮cy posocznic臋 noworodk贸w). Zwi臋kszona cz臋sto艣膰 wczesnych posocznic noworodk贸w wywo艂anych opornymi szczepami bakterii zaobserwowana w kilku badaniach nie jest tak du偶a, by przewa偶a艂a nad korzy艣ciami wynikaj膮cymi z profilaktycznej antybiotykoterapii w czasie porodu.

Bakteriomocz spowodowany przez GBS u kobiet w ci膮偶y

Stwierdzenie bakteriomoczu spowodowanego przez GBS uznawane jest za wyraz masywnej kolonizacji dr贸g rodnych tymi bakteriami u kobiet w ci膮偶y i wskazanie do 艣r贸dporodowej chemioprofilaktyki. Nie ma natomiast konieczno艣ci wykonywania w tych przypadkach badania przesiewowego w 35.-37. tygodniu ci膮偶y. Kobiety, u kt贸rych stwierdzono objawowe lub bezobjawowe zaka偶enie GBS uk艂adu moczowego, powinno si臋 leczy膰 zgodnie ze standardami obowi膮zuj膮cymi w chwili rozpoznania, a w czasie porodu nale偶y zastosowa膰 chemioprofilaktyk臋. Wa偶ne, by na ka偶dej pr贸bce moczu przesy艂anej do badania laboratoryjnego zaznaczy膰, 偶e pochodzi ona od ci臋偶arnej kobiety.

Planowe ci臋cie cesarskie

GBS mog膮 przenikn膮膰 przez nieuszkodzone b艂ony p艂odowe, a planowe ci臋cie cesarskie (CC) nie zapobiega przeniesieniu zaka偶enia od matki do p艂odu. Mimo i偶 istnieje ryzyko transmisji zaka偶enia w czasie CC wykonywanego przed rozpocz臋ciem si臋 porodu i przy zachowanej ci膮g艂o艣ci b艂on p艂odowych, jest ono bardzo ma艂e. Dlatego te偶 ryzyko zwi膮zane z profilaktycznym stosowaniem antybiotyk贸w mo偶e przewy偶sza膰 oczekiwane korzy艣ci. Nie ma zatem wskaza艅 do chemioprofilaktyki w takich przypadkach. U kobiet, u kt贸rych planuje si臋 CC, nale偶y natomiast wykona膰 badanie przesiewowe w 35.-37. tygodniu ci膮偶y, mo偶e bowiem doj艣膰 do rozpocz臋cia si臋 porodu lub p臋kni臋cia b艂on p艂odowych przed operacj膮, a w贸wczas chemioprofilatyka jest wskazana. W rzadkich przypadkach, kiedy ci臋偶arna kobieta lub jej lekarz chc膮 zastosowa膰 profilaktycznie antybiotyki przed planowym CC, nale偶y to zrobi膰 w chwili rozpocz臋cia operacji.

Zagra偶aj膮cy por贸d przedwczesny

Poniewa偶 por贸d przedwczesny (przed uko艅czeniem 37. tyg. ci膮偶y) stanowi wa偶ny czynnik ryzyka wczesnej posocznicy noworodk贸w wywo艂ywanej przez GBS, a prognozowanie wyst膮pienia porodu jest trudne, prowadzenie 艣r贸dporodowej profilaktyki u kobiet z zagra偶aj膮cym porodem przedwczesnym (ZPP) stanowi dla lekarza wyzwanie. Badanie przesiewowe wykonuje si臋 w 35.-37. tygodniu ci膮偶y, jego wyniki mog膮 wi臋c by膰 niedost臋pne w chwili zagro偶enia porodem przedwczesnym lub przedwczesnego p臋kni臋cia b艂on p艂odowych.

W razie braku wyniku badania przesiewowego lub te偶 wyst膮pienia ZPP albo p臋kni臋cia b艂on p艂odowych przed 37. tygodniem ci膮偶y u kobiet, u kt贸rych istnieje rzeczywiste ryzyko porodu przedwczesnego (ocenione przez lekarza), w oczekiwaniu na wynik posiewu nale偶y stosowa膰 profilaktycznie antybiotyki. U kobiet, u kt贸rych nie wykonano dot膮d badania przesiewowego, pobiera si臋 pr贸bki z pochwy i odbytnicy do hodowli, je艣li pozwala na to czas. Nie powinno si臋 natomiast stosowa膰 chemioprofilaktyki zaka偶enia GBS, je艣li wynik badania wykonanego w ci膮gu ostatnich 4 tygodni jest ujemny lub gdy lekarz ocenia, 偶e nie istnieje bezpo艣rednie zagro偶enie porodem przedwczesnym. Antybiotyki u kobiet w ci膮偶y nale偶y stosowa膰 profilaktycznie tylko w uzasadnionych przypadkach (du偶e ryzyko porodu przedwczesnego), gdy偶 wyniki ostatnio przeprowadzonych bada艅 wykaza艂y, 偶e leki te mog膮 spowodowa膰 u noworodka takie powik艂ania, jak martwicze zapalenie jelit czy konieczno艣膰 leczenia tlenem, nie przynosz膮c korzy艣ci w leczeniu ZPP lub p臋kni臋cia b艂on p艂odowych.

Post臋powanie w przypadku noworodk贸w matek, u kt贸rych zastosowano 艣r贸dporodow膮 chemioprofilaktyk臋 zaka偶enia GBS

U noworodk贸w matek, u kt贸rych zastosowano leczenie antybiotykami z powodu podejrzenia zapalenia b艂on p艂odowych, nale偶y przeprowadzi膰 pe艂ne post臋powanie diagnostyczne i wdro偶y膰 terapi臋 empiryczn膮 (w oczekiwaniu na wyniki posiewu), niezale偶nie od stanu klinicznego w chwili porodu, czasu trwania antybiotykoterapii u matki przed porodem oraz wieku ci膮偶owego. Nale偶y stosowa膰 antybiotyki aktywne wobec GBS oraz innych drobnoustroj贸w, kt贸re mog膮 by膰 przyczyn膮 posocznicy (np. ampicylin臋 i gentamycyn臋).

W przypadku objaw贸w sugeruj膮cych posocznic臋 u noworodka powinno si臋 przeprowadzi膰 pe艂ne post臋powanie diagnostyczne, w tym tak偶e wykona膰 nak艂ucie l臋d藕wiowe. U 15% noworodk贸w z zapaleniem opon m贸zgowo-rdzeniowych wynik posiewu z krwi mo偶e by膰 ujemny, a post臋powanie w przypadku nieprawid艂owego i prawid艂owego wyniku badania p艂ynu m贸zgowo-rdzeniowego jest odmienne.

Opr贸cz penicyliny lub ampicyliny mo偶na rozwa偶y膰 profilaktyczne stosowanie cefazoliny co najmniej 4 godziny przed porodem.

Bior膮c pod uwag臋 skuteczno艣膰 profilaktycznego stosowania antybiotyk贸w w czasie porodu w zapobieganiu wczesnej posocznicy wywo艂ywanej przez GBS oraz fakt, 偶e w wi臋kszo艣ci (>90%) przypadk贸w choroba rozwija si臋 w ci膮gu pierwszych 24 godzin, dopuszcza si臋 wczesne (24 godziny po porodzie) wypisanie noworodka z oddzia艂u, gdy spe艂nione s膮 nast臋puj膮ce kryteria: dobry og贸lny stan zdrowia dziecka, wiek ci膮偶owy >38 tygodni, zastosowanie chemioprofilaktyki co najmniej 4 godziny przed porodem, przeprowadzenie edukacji matki odno艣nie do wyst膮pienia objaw贸w sugeruj膮cych posocznic臋 oraz mo偶liwo艣膰 natychmiastowej konsultacji z lekarzem i transportu do szpitala.

Zalecenia

Lekarze po艂o偶nicy oraz personel pracowni mikrobiologicznych i oddzia艂贸w po艂o偶niczych powinni wprowadzi膰 zasady zapobiegania zaka偶eniom GBS oparte na prenatalnych badaniach przesiewowych. Nie nale偶y stosowa膰, jako alternatywnego post臋powania, metody wyszukiwania os贸b z grup ryzyka. Wyj膮tek stanowi brak wynik贸w przesiewowego badania mikrobiologicznego w czasie porodu . U wszystkich ci臋偶arnych kobiet w 35.-37. tygodniu ci膮偶y nale偶y przeprowadzi膰 przesiewowe badanie mikrobiologiczne pochwy i odbytnicy . U nosicielek GBS w czasie porodu lub po p臋kni臋ciu b艂on p艂odowych nale偶y zastosowa膰 profilaktycznie antybiotyki . Fakt kolonizacji GBS u kobiet w poprzedniej ci膮偶y nie stanowi wskazania do profilaktycznego podawania antybiotyk贸w; jest nim wy艂膮cznie wynik aktualnego badania przesiewowego.

Stwierdzenie GBS w moczu ci臋偶arnej, bez wzgl臋du na miano (np. 103), jest wskazaniem do 艣r贸dporodowej antybiotykoterapii, poniewa偶 u kobiet tych nast臋puje zwykle masywna kolonizacja GBS, co zwi臋ksza ryzyko rozwoju wczesnej posocznicy u noworodka . W przypadku kobiet, u kt贸rych stwierdzono GBS w moczu, nie ma konieczno艣ci przeprowadzania przesiewowego badania mikrobiologicznego w 35.-37. tygodniu ci膮偶y. Zar贸wno w razie objawowego, jak i bezobjawowego zaka偶enia GBS dr贸g moczowych u ci臋偶arnych leczenie nale偶y prowadzi膰 zgodnie z obowi膮zuj膮cymi standardami terapeutycznymi dotycz膮cymi zaka偶e艅 dr贸g moczowych u kobiet w ci膮偶y. Je艣li u wcze艣niej urodzonego dziecka rozwin臋艂a si臋 posocznica wywo艂ana przez GBS, nale偶y zastosowa膰 profilaktycznie antybiotyki w czasie porodu; nie ma natomiast wskaza艅 do przeprowadzenia u ci臋偶arnej przesiewowego badania mikrobiologicznego .

Brak wyniku posiewu w chwili rozpocz臋cia si臋 porodu stanowi wskazanie do wdro偶enia chemioprofilaktyki, je艣li wyst臋puje jeden (lub wi臋cej) z nast臋puj膮cych czynnik贸w ryzyka: czas trwania ci膮偶y <37 tygodni, czas od odp艂yni臋cia p艂ynu owodniowego >=18 godzin lub temperatura cia艂a >=38,0掳C . Nie ma wskaza艅 do profilaktycznej antybiotyko- terapii w przypadku stwierdzenia czynnik贸w ryzyka, je偶eli wynik badania mikrobiologicznego jest ujemny (posiew z pochwy i odbytnicy), a badanie wykonano <5 tygodni przed porodem. U kobiet z ZPP (<37. tyg. ci膮偶y) nale偶y oceni膰, czy wskazana jest profilaktyka 艣r贸dporodowa posocznicy wywo艂anej przez GBS.

Lekarz powinien poinformowa膰 ci臋偶arn膮 kobiet臋 o wyniku badania oraz zalecanych interwencjach. Je艣li nie stwierdzono zaka偶enia uk艂adu moczowego GBS, przed rozpocz臋ciem si臋 porodu nie nale偶y stosowa膰 profilaktycznie antybiotyk贸w, poniewa偶 przedwczesna interwencja nie eliminuje nosicielstwa GBS u ci臋偶arnych kobiet ani nie zapobiega posocznicy u noworodk贸w, a mo偶e spowodowa膰 niekorzystne nast臋pstwa .

Obecno艣膰 GBS u kobiet, u kt贸rych planuje si臋 CC przed p臋kni臋ciem b艂on p艂odowych i pocz膮tkiem porodu, wi膮偶e si臋 z ma艂ym ryzykiem rozwoju wczesnej posocznicy noworodk贸w. W takich przypadkach nie ma wskaza艅 do profilaktycznego stosowania antybiotyk贸w .

U kobiet bez nadwra偶liwo艣ci na penicylin臋 艣r贸dporodow膮 chemioprofilaktyk臋 przeprowadza si臋 nast臋puj膮co : penicylina G - 5 mln j. i.v. (dawka pocz膮tkowa), a nast臋pnie 2,5 mln j. i.v. co 4 godziny a偶 do porodu dziecka (AII). Penicylina jest antybiotykiem z wyboru ze wzgl臋du na w膮ski zakres dzia艂ania. Alternatywn膮 metod臋 stanowi stosowanie ampicyliny - 2 g i.v. (dawka pocz膮tkowa), a nast臋pnie 1 g i.v. co 4 godziny a偶 do porodu dziecka .

Rozwa偶aj膮c sposoby profilaktyki u kobiet z nadwra偶liwo艣ci膮 na penicylin臋, nale偶y wzi膮膰 pod uwag臋 zwi臋kszaj膮c膮 si臋 oporno艣膰 izolat贸w GBS na klindamycyn臋 i erytromycyn臋 . W okresie prenatalnym trzeba ustali膰, czy nadwra偶liwo艣膰 na penicylin臋 wi膮偶e si臋 z du偶ym ryzykiem reakcji anafilaktycznej, tzn. czy wyst臋powa艂y epizody nadwra偶liwo艣ci typu wczesnego na penicylin臋 (np. wstrz膮s anafilaktyczny, obrz臋k Quinckego, pokrzywka) lub epizody astmy albo innych zaburze艅, kt贸re nasilaj膮 reakcj臋 anafilaktyczn膮. U kobiet, u kt贸rych nie stwierdza si臋 zwi臋kszonego ryzyka anafilaksji, nale偶y stosowa膰 cefazolin臋 - pocz膮tkowo w dawce 2 g i.v., a nast臋pnie 1 g i.v. co 8 godzin a偶 do urodzenia si臋 dziecka (BIII). W przypadku du偶ego ryzyka anafilaksji nale偶y przeprowadzi膰 testy wra偶liwo艣ci (je艣li s膮 dost臋pne) na klindamycyn臋 i erytromycyn臋 izolat贸w GBS wykrytych w badaniu prenatalnym. Je艣li stwierdzi si臋 wra偶liwo艣膰 GBS na wymienione antybiotyki, stosuje si臋 klindamycyn臋 w dawce 900 mg i.v. co 8 godzin do ko艅ca porodu lub erytromycyn臋 w dawce 500 mg i.v. co 6 godzin a偶 do porodu dziecka. Je艣li w przypadku kobiet z reakcj膮 nadwra偶liwo艣ci typu wczesnego na penicylin臋 testy wra偶liwo艣ci s膮 niedost臋pne, wyniki bada艅 pozostaj膮 nieznane albo izolaty okaza艂y si臋 oporne na klindamycyn臋 i erytromycyn臋, stosuje si臋 wankomycyn臋 w dawce 1 g i.v. co 12 godzin do ko艅ca porodu . Nie zaleca si臋 profilaktycznego stosowania antybiotyk贸w u noworodk贸w matek poddanych 艣r贸dporodowej chemioprofilaktyce zaka偶enia GBS; wskazaniem do takiego leczenia jest natomiast podejrzenie posocznicy u noworodka.

<< wstecz   dalej >>

Powy偶szy artyku艂 przeznaczony jest do cel贸w dydaktycznych i jest kompilacj膮 wiedzy zgromadzonej podczas wieloletniego do艣wiadczenia, cytat贸w z artyku艂贸w umieszczonych na innych stronach internetowych, w periodykach drukowanych oraz na wyk艂adach i prezentacjach wyg艂aszanych na konferencjach medycznych. Jednocze艣nie zaznaczam, 偶e nie roszcz臋 sobie praw autoskich do powy偶szego artyku艂u.

T膮 stron臋 odwiedzi艂o ju偶
8450042 os贸b